Przejście w Tatrach

Z Capiej Przełączki granią (WHP 593 A w odwrotnym kierunku) na Wielką Capią Turnię. W pn.-zach. grani Wielkiej Capiej Turni, opadającej w kierunku Basztowej Przełęczy, wznoszą się, tuż pod wierzchołkiem, trzy fantastyczne zęby skalne przypominające bardziej znane Pazdury w Wysokiej. Drogi WHP 591 i WHP 590 omijają je po stronie Doliny Młynickiej. Ja kilka lat temu obszedłem je po stronie Doliny Hińczowej. Tym razem schodząc granią wszedłem na wszystkie trzy ich wierzchołki. Oto opis przejścia (w dotychczasowej literaturze brak takiego opisu (?)): Z wierzchołka Wielkiej Capiej Turni ostrą granią, nieco od prawej strona na wcięcie w grani przed pierwszym zębem. Stąd 3 m w górę lekko przewieszonym uskokiem na jego wierzchołek (III). Z niego nieco od prawej strony na szczerbinkę przed drugim zębem i uskokiem w górę na jego wierzchołek (II). Z niego bardzo stromo w dół na zaklinowane bloki (!) tworzące bardzo eksponowaną szczerbinę (a poniżej fantastyczne okno skalne, III). Z nich na wierzchołek trzeciego zęba, który obrywa się w kierunku dalszej grani przewieszonym, litym uskokiem (II). Z niego powrót tą samą drogą na szczerbinkę i w dół po stronie Doliny Hińczowej pod zaklinowane bloki (okno skalne, III). Następnie kominkiem 5 m w dół (II) i w lewo (or.) listwą skalną przetykaną trawami na wcięcie w grani już za przewieszonym uskokiem trzeciego zęba skalnego (II). Przed nami wznosi się ostra turniczka, którą obchodzimy od prawej strony i dalej granią na Basztową Przełęcz (II). Droga ciekawa, bardzo eksponowana. Całość bez sprzętu.